پرسش: در شاهنامه، ویرایش خالقی مطلق، دفتر2 برگ 439 بند 293 گفتار اندر گرفتار شدن پیران در دست گیو چنین آمده
چُن آن دید گیو اندرآمد به آب ـ چو کشتی کز آب اندرآید به خواب
آقای شیوا متصدی بازنگری واژگان کارگاه هفتگی شاهنامه خوانی در رابطه با بیت بالا توضیحی داشتند که مایلم نظر شما را نیز بدانم
آقای شیوا در تشریح نیم بند دوم مرقوم فرموده اند: چو کشتی کز اب اندر آید بخواب . بنده در اینجا مجبور به گمانه زنی و پیوند زدن ویا ربط دادن مطالب باهم از طریق تجسم میباشم . . گیو با اسب به اب میزند و سراینده اینکار را با کشتی که به آب انداخته میشود تشبیه میکند. ولی چرا خواب؟ در لغتنامه دهخدا ذیل :خواب موج امده » جهت وسیلی که موج در روی آب دارد . طرف وتابی که موج در روی اب دارد« کشتی وقتی به اب اندخته میشود تولید موج میکند به دلیل سنگینی و شدت تکانه هایش. و اب با به تلاطم درامدنش هم حرکت کشتی را تسریع میکند وهم آنرا به تکان وامیدارد . از سوی دیگر میدنیم که خواب به معنی سوئی است که پشم یا پارچه براحتی به انسو خم میشوند یا خواب موی ادمی که مو در ان جهت آسان تر شانه میخورد. حال اگر این مطالب را باهم مرتبط سازیم میتوانیم به این استنباط رسیم که فرزانه طوس با چنین تشبیه زیبائی به اب زدن گیورا با هیبت و شکوه به اب اندختن کشتی همانند میسازد که از اب سرعت و شدت میگیرد.آب جهت خواب کشتی است. کوتاه به گمان بنده معنای این مصراع این است که آب برای گیو نه تنها مانعی در کاستن ازشدت هجوم وی به سواران تورانی است بلکه حدت وشدت آنرا میافزاید .همانند حرکت کشتی درآب
--- پایان نقل قول
پاسخ دکتر خالقی مطلق
گیو وقتی آن را دید چنان به آب زد که گویی کشتی در اثر سرعت زیاد بر روی آب به خواب رفته